पहिली सर्वात स्वादिष्ट भाकरी आईच्या प्रेमाने भरलेली असते. जी पोट भरते, पण हृदय कधीच भरत नाही.
मित्र म्हणाला, “सोळा आणे खरे. पण लग्नानंतर आईची भाकरी कमी मिळते.” तो पुढे म्हणाला, “हो !! तीच गोष्ट आहे.”
“दुसरी भाकरी” बायकोची असते ज्यात आपुलकीची भावना असते आणि समर्पण असते. जी पोट आणि मन दोन्ही भरते. काय म्हणालास मित्रा? असा विचार आम्ही कधीच केला नाही.
मग तिसरी भाकरी कोणाची?” मित्राने विचारले.
“तिसरी भाकरी सुनेची आहे. ज्यात फक्त कर्तव्याची भावना आहे. जी थोडी चव देते आणि पोटही भरते आणि वृद्धाश्रमाच्या त्रासापासून वाचवते.” थोडा वेळ शांतता होती.
“पण ही चौथी भाकरी
कोणती ?” शांतता भंग करत मित्राने विचारले. “चौथी भाकरी मोलकरणीची आहे. त्यामुळे माणसाचे पोट भरत नाही. मन तृप्त होत नाही आणि चवीची शाश्वती नाही.”मग आपण काय करावे ?
नेहमी आईची पूजा करा. बायकोला तुमची बेस्ट फ्रेंड बनवून आयुष्य जगा. सुनेला तुमची मुलगी समजा आणि छोट्या चुकांकडे दुर्लक्ष करा. तुमची सून आनंदी असेल ,तर तुमचा मुलगाही तुमची काळजी घेईल.
परिस्थितीने आपल्याला चौथ्या भाकरीपर्यंत आणले तर देवाचे आभार मानू की, त्याने आपल्याला जिवंत ठेवले आहे. आता चवीकडे लक्ष देऊ नका. जगण्यासाठी फार थोडे खा. जेणेकरून म्हातारपण आरामात पार पडेल आणि आपण खरेच किती भाग्यवान आहोत याचा विचार करा.
-अज्ञात लेखक
