एक प्रोफेसर त्याच्या वर्गात कथा सांगत होते, जी कथा खालीलप्रमाणे आहे –
एकदा समुद्राच्या मध्यभागी एका मोठ्या जहाजावर एक मोठा अपघात झाला. कॅप्टनने जहाज रिकामे करण्याचे आदेश दिले. जहाजात एक तरुण जोडपे होते. जेव्हा लाइफ बोटवर चढण्याचा त्यांचा नंबर आला वेळ येत तेव्हा ती फक्त बोटीवरील एका व्यक्तीसाठी जागा दिसते. या निमित्ताने त्या व्यक्तीने त्या बाईला ढकलले आणि बोटीवर उडी मारली.
बुडणाऱ्या जहाजावर उभी असलेली बाई तिच्या जाणाऱ्या पतीला ओरडली आणि एक वाक्य म्हणाली.
आता प्राध्यापक थांबले आणि विद्यार्थ्यांना विचारले – तुम्हाला काय वाटते, त्या बाईने तिच्या नवऱ्याला काय म्हटले असेल?
बहुतेक विद्यार्थी त्वरित ओरडले – ती बाई म्हणाली – मी तुमचा तिरस्कार करते!
प्राध्यापकाने एक विद्यार्थी शांत बसलेला पाहिले, प्राध्यापकाने त्याला विचारले, तुम्हाला काय वाटते?
मुलगा म्हणाला – मला वाटते, त्या बाईने सांगितले असावे – आमच्या मुलाची काळजी घ्या!
प्राध्यापक आश्चर्यचकित झाले, त्याने मुलाला विचारले – आपण ही कथा यापूर्वी ऐकली आहे का,?
मुलगा म्हणाला- नाही, पण माझी आई आजारात मरत असताना माझ्या वडिलांना म्हणाली.
प्राध्यापक दु:खपुर्वक म्हणाले – आपले उत्तर बरोबर आहे.
प्राध्यापकांनी कथा पुढे चालू केली-जहाज बुडले आणि बाई मरण पावली, पती किनाऱ्यावर पोहोचला आणि त्याने आपले उर्वरित जीवन आपल्या एकुलत्या एका मुलीच्या योग्य कारणास्तव ठेवले. बर्‍याच वर्षांनंतर, जेव्हा त्या व्यक्तीच्या मृत्यू झाला, तेव्हा एक दिवस त्याच्या मुलीला साफसफाई करताना तिच्या वडिलांची डायरी मिळाली. डायरीतून, त्याला हे समजले की जेव्हा त्याचे पालक त्या जहाजावर प्रवास करीत होते तेव्हा त्याची आई प्राणघातक आजाराने ग्रस्त होती आणि आयुष्याच्या काही दिवसच बाकी राहिले होते.
अशा कठीण प्रसंगी, त्याच्या वडिलांनी कठोर निर्णय घेतला आणि लाइफबोटवर उडी मारली. त्याच्या वडिलांनी डायरीमध्ये लिहिले – माझ्या आयुष्यात तुमच्या विना काही अर्थ नाही अर्थ नाही, मला तुमच्याबरोबर समुद्रात जाण्याची इच्छा होती. पण जेव्हा मला आपल्या मुलाबद्दल विचार केला तेव्हा मला तुला एकटे सोडावे लागले.
जेव्हा प्रोफेसरने कथा संपविली, तेव्हा संपूर्ण वर्गात शांतता होती.
बोध
या संसारात बर्‍याच बरोबर चुकीच्या गोष्टी आहेत, परंतु त्याखेरीज बर्‍याच गुंतागुंत आहेत, ज्या समजणे सोपे नाही. म्हणूनच वरच्या पृष्ठभागावरून न पाहता खोली जाणून घेतल्याशिवाय प्रत्येक परिस्थितीचे योग्य मूल्यांकन केले जाऊ शकत नाही.
आपला परिवार नागेबाबा परिवार
लेखक – अज्ञात
