एकदा एक राजा होता. त्याने आपल्या राज्यात एक सुंदर बाग तयार केली होती. त्या बागेत अनेक प्रकारची फळे आणि फुले होती. राजाला त्या बागेची खूप आवड होती.
एक दिवस, राजाने त्या बागेत एक छोटा मुलगा पाहिला. तो मुलगा त्या बागेत फळे तोडत होता. राजाने त्याला पाहिले आणि त्याला बोलावले.
राजाने त्याला विचारले, “तू कोण आहेस? आणि तू या बागेत काय करत आहेस?”
मुलगा म्हणाला, “महाराज, मी एक गरीब मुलगा आहे. मी माझ्या मातेला फळे खायला देण्यासाठी त्या बागेत फळे तोडत होतो.”
राजाने त्याला सांगितले, “तू या बागेत फळे तोडू नकोस. तू या बागेतून फळे चोरत आहेस.”
मुलगा म्हणाला, “महाराज, मी चोर नाही. मी फक्त माझ्या मातेला फळे खायला देण्यासाठी त्या बागेत फळे तोडत होतो.”
राजाने त्याला सांगितले, “तू या बागेत फळे तोडू नकोस. मी तुला माफ करतो. पण तू या बागेतून फळे चोरू नकोस.”
मुलगा म्हणाला, “महाराज, मी माफ करतो. पण माझ्या मातेला फळे खायला कसे देऊ?”
राजाने त्याला सांगितले, “तू या बागेतून फळे चोरू नकोस. मी तुला रोज फळे देईन.”
बोध:
आपल्या गरजांची पूर्तता करण्यासाठी आपल्याला दुसऱ्याच्या अधिकारांचा हनन करू नये. आपल्याला आपल्या गरजांची पूर्तता करण्यासाठी योग्य मार्गाने प्रयत्न करावा.
आपला परिवार नागेबाबा परिवार
लेखक – अज्ञात
