आयुष्याच्या या तीन टप्प्यात उदास होऊ नका:
(१) पहिला टप्पा : ५८ ते ६५ वर्षे
कामाची जागा तुमच्यापासून दूर जाते.
तुमच्या कारकिर्दीत तुम्ही कितीही यशस्वी किंवा पराक्रमी झालात, तरी तुम्हाला एक सामान्य माणूसच म्हटले जाईल.
त्यामुळे, तुमच्या पूर्वीच्या नोकरी किंवा व्यवसायाच्या मानसिकतेला आणि श्रेष्ठता संकुलाला चिकटून राहू नका
(२) दुसरा टप्पा : ६५ ते ७२ वर्षे
या वयात समाज हळूहळू तुमच्यापासून दूर जातो.
तुमचे वारंवार येणारे मित्र आणि सहकारी कमी होतील आणि तुमच्या पूर्वीच्या कामाच्या ठिकाणी तुम्हाला क्वचितच कोणी ओळखेल.
“मी होतो…” किंवा “मी एकदा होतो…” असे म्हणू नका कारण तरुण पिढी तुम्हाला ओळखणार नाही आणि तुम्हाला त्याबद्दल वाईट वाटू नये!
(३) तिसरा टप्पा : ७२ ते ७७ वर्षे
या शिबिरात, कुटुंब हळूहळू तुमच्यापासून दूर जाईल.
जरी तुम्हाला बरीच मुले आणि नातवंडे असतील, परंतु बहुतेक वेळा तुम्ही तुमच्या जोडीदारासोबत किंवा एकटे राहत असाल.
जेव्हा तुमची मुलं अधूनमधून भेट देतात, तेव्हा ती आपुलकीची अभिव्यक्ती असते, म्हणून त्यांना कमी भेट दिल्याबद्दल दोष देऊ नका, कारण ते त्यांच्या आयुष्यात व्यस्त आहेत!
आणि शेवटी 77+ नंतर,
पृथ्वी तुम्हाला नष्ट करू इच्छित आहे.
यावेळी, दुःखी किंवा दु: खी होऊ नका, कारण हा जीवनाचा शेवटचा टप्पा आहे आणि प्रत्येकजण शेवटी या मार्गाचा अवलंब करेल!
*म्हणून, आपले शरीर अद्याप सक्षम असताना, पूर्ण जीवन जगा!
खा, प्या, खेळा आणि आवडेल ते करा. आनंदी रहा, आनंदाने जगा..
प्रिय ज्येष्ठ नागरिक बंधू आणि भगिनींनो,
वरील लेख लेखकाने खूप छान लिहिला आहे.
👍 लेखकाचे खूप खूप आभार आणि अभिनंदन.
58+ नंतर, मित्रांचा एक गट तयार करा आणि ठराविक ठिकाणी, ठराविक वेळी अधूनमधून भेटत रहा.
दूरध्वनी संपर्कात रहा.
आयुष्यातील जुने अनुभव आठवा आणि एकमेकांसोबत शेअर करा.
नेहमी आनंदी रहा.🙏🌹*
आपला परिवार नागेबाबा परिवार
-अज्ञात लेखक
