स्कूटर बऱ्याच दिवसांपासून वापरली जात नसल्यामुळे, ती Olx वर विकण्याची कल्पना आली, मी किंमत 30000/- रुपये ठेवली.
15 ते 28 हजारांपर्यंत अनेक ऑफर्स आल्या. 29000 रुपयांची ऑफर आली. त्यालाही वाट पाहत ठेवण्यात आले.
काल सकाळी फोन आला, तो म्हणाला – “सर नमस्कार 🙏, मी तन्विक तुमच्या गाडीची ऍड पाहिली. मला पण आवडली.
पण मी 30,000 रुपये गोळा करण्याचा खूप प्रयत्न केला, पण फक्त 24,000 रुपये जमवता आले. मुलगा इंजिनीअरिंगच्या शेवटच्या वर्षाला आहे. त्याने खूप मेहनत घेतली आहे. कधी पायी, कधी सायकलने, कधी बसने, कधी कुणासोबत.
गेले वर्षभर स्वतःच्या गाडीने जावे असे वाटले. कृपया स्कूटी मलाच द्या. नवीन गाडी स्कूटी माझ्यासाठी खूप महाग आहे. थोडा वेळ द्या. मी पैशाची व्यवस्था करतो. मोबाईल विकून मला काही पैसे मिळतील. पण मी तुम्हाला हात जोडून विनंती करतो, सर, कृपया ते मलाच द्या.”
मी फक्त औपचारिकता म्हणून ‘ओके’ म्हणालो आणि फोन ठेवला.
मनात काही विचार आले. परत फोन केला आणि म्हणाला “मोबाईल विकू नका, उद्या सकाळी फक्त 24 हजार आणा, स्वतः गाडी घेऊन जा आणि ती सुद्धा फक्त 24 मध्ये”.
मला 29 हजार रुपयांची ऑफर आली होती तरीही मी ती स्कूटी कोणत्या तरी अज्ञात व्यक्तीला 24 रुपयांना देणार होते. आज त्या कुटुंबात किती आनंद झाला असेल, असे मला वाटले.
उद्या त्यांच्या घरी स्कूटी येईल. आणि माझेही फारसे नुकसान झाले नाही. देवाने खूप काही दिले आहे आणि सर्वात मोठे धन समाधान म्हणजे पैसा जो तुकड्या-तुकड्यात दिला गेला आहे.
दुसऱ्या दिवशी सकाळी त्याने किमान 6-7 वेळा फोन केले
“सर, मी किती वाजता येऊ? तुमचा वेळ वाया जाणार नाही.पक्का घ्यायला येतो मी माझ्या मुलासोबत किंवा एकटा घ्यायला येतो. पण साहेब गाडी इतर कोणाला देऊ नका.”
त्यांनी 2000, 500, 200, 100, 50 रुपयांच्या नोटांचा संग्रह आणला, पण त्यांच्यासोबत मुलगा नसून मुलगी होती. नोट बघून असे वाटले की त्याने हे पैसे कोठून काढले किंवा भीक मागून किंवा गोळा करून आणले हे मला माहीत नाही.
मुलगी स्कूटीकडे मोठ्या उत्सुकतेने आणि कृतज्ञतेने पाहत होती. मी त्याला दोन्ही चाव्या, हेल्मेट आणि पेपर दिले. मुलगी नम्रपणे गाडीला हात लावत होती. मग ती स्कूटरवर बसली, तिचा आनंद स्पष्ट दिसत होता.
त्याने पैसे मोजायला सांगितले, मी म्हणालो तुम्ही मोजून घेऊन आलात, काही अडचण नाही तो निघू लागल्यावर मी त्याला ५०० रुपयांची नोट परत केली आणि घरी जाताना मिठाई घेऊन जा असे सांगितले.
विचार होता तेलासाठी पैसा आहे की नाही असा विचार मनात आला. आणि जर ते असेल तर त्यात मिठाई आणि तेल दोन्ही समाविष्ट केले जातील.
तिच्या डोळ्यात कृतज्ञतेचे अश्रू आणत तिने माझ्याकडे परवानगी मागितली. निघताना मी तिला विचारले, ही मुलगी कोण आहे?
तर त्याने उत्तर दिले की हा माझा मुलगा आहे.
त्याने सुट्टी घेतली आणि त्याची स्कूटी घेऊन गेला. निघताना त्यांनी अत्यंत आस्थेने आणि नम्रपणे नमस्कार केला. पुन्हा पुन्हा कृतज्ञता व्यक्त केली.
बोध
मित्रांनो, आयुष्यात काही व्यवहार कोणतीही गोष्ट करताना नफा-तोटा बघू नये. खरच कोणाला आपल्या द्वारे काही सुख मिळाले आहे का हे देखील पहावे लागेल.
आपला परिवार नागेबाबा परिवार
लेखक – अज्ञात
