एक म्हातारी बाई दुसऱ्या गावात जाण्यासाठी घरातून निघाली. त्याच्याकडे एक गठ्ठाही होता. चालता चालता ती थकली. थकव्यामुळे गठऱ्याचे ओझे जड वाटू लागले. तेवढ्यात मागून एक घोडेस्वार येत असल्याचे तिने पाहिले. वृद्ध महिलेने त्याला हाक मारली. घोडेस्वार जवळ आला आणि म्हणाला, “काय झालं अम्मा, मला का बोलावलं?”
म्हातारी म्हणाली, “मुला, मला समोरच्या गावात जायचे आहे.” मी खूप थकले आहे. गठडी (बंडल) उचलले जात नाही. तुम्हीही बहुधा तिथे जात असाल. हि गठडी (बंडल) घोड्यावर ठेवा. माझ्यासाठी चालणे सोपे होईल.”
घोडेस्वार म्हणाला, “अम्मा, तुम्ही पायी चालत आहात.” मी घोड्यावर आहे. गाव अजून दूर आहे. तिथपर्यंत किती वेळात पोहोचाल माहीत नाही. मी थोड्या वेळाने तिथे जाईन. मला पुढे जायचे आहे. मी तुझी वाट बघत बसू का?
असे तो म्हणाला आणि निघून गेला. काही अंतर गेल्यावर तो विचार करू लागला, “मीही असा कसा मूर्ख आहे.” वृद्ध महिलेला नीट चालताही येत नाही. ति नीट पाहू शकते की नाही कुणास ठाऊक? ती मला गठडी (बंडल) देत होती. त्यात मौल्यवान वस्तू असण्याची शक्यता आहे. मी गठडी सोबत पळून गेलो असतो तर कुणी विचारलं असतं? व्यर्थ मी त्याला नकार दिला.”
आपली चूक सुधारण्याच्या इच्छेने तो पुन्हा म्हातारीकडे आला आणि म्हणाला, “अम्मा, तुझा गठ्ठा घेऊन जातो.” मी गावात जाऊन (राहून)तुझी वाट पाहीन.
पण म्हातारी म्हणाली, “नाही बेटा, तू आता जा.” मला गठरी (बंडल) दयायची नाही.
हे ऐकून घोडेस्वार म्हणाला, “आता तू मला घेऊन चल म्हणत होतीस!” आता मी ते घ्यायला तयार असताना गठरी (बंडल) देत नाही. ही उलटी (विरुद्ध) गोष्ट तुम्हाला कोणी समजावून सांगितली?”
म्हातारी हसली आणि म्हणाली, “त्यानेच समजावली आहे. माणसाने तुला म्हातारीचे गठरी (बंडल) घेण्याचा सल्ला दिला होता.” जे तुझ्यात बसले आहे ते माझ्यातही बसले आहे.
तू परत आलास तेव्हाच मला संशय आला की तुझा हेतू चुकला आहे.”
तुझ्या मनात खोट आली आहे.
बोध
आपल्या मनातील विचारांच्या लहरी समोरच्याच्या मनात लगेच परावर्तित होतात.
म्हणून, नेहमी चांगल्या विचारांनी, आदरयुक्त भावनांनी आणि सकारात्मक विचारांनी समोरच्या व्यक्तीचा विचार करा, मग पहा लोकांची तुमच्याबद्दल काय प्रतिक्रिया आहे.
आपला परिवार नागेबाबा परिवार
लेखक – अज्ञात
