admim office

एक सुप्रसिध्द लेखक आपल्या अभ्यासिकेत निवांत बसले होते. अचानक काही आठवलं म्हणून त्यानी एक कागद पेन घेतला आणि लिहायला सुरुवात केली …. ● या वर्षात माझ्या शरीरातलं पित्ताशय काढून टाकलं आणि त्या आजारपणामुळे मला बरेच दिवस अंथरुणाला खिळून रहावं लागलं. ● याच वर्षात मी माझ्या आयुष्यातली 60 वर्षे पूर्ण केली आणि मी ज्या प्रकाशन कंपनीत

  “मनाची मशागत” हे डॉ. दत्ता कोहिनकर यांचे अत्यंत प्रभावी आणि प्रेरणादायी पुस्तक आहे. या पुस्तकात मानसिक आरोग्य, ताण-तणाव, चिंता आणि आत्मविकास यावर विचार मांडले आहेत.     ▶️ खालील मुद्द्यांमध्ये पुस्तकातील प्रमुख विचार माझ्या शब्दात मांडले आहेत :   १. मनाची ओळख : लेखकांनी मनाच्या कार्यप्रणालीची स्पष्ट ओळख करून दिली आहे. मन हे केवळ

वेळ ही आपल्या जीवनातील सर्वात मौल्यवान संसाधन आहे. प्रत्येक व्यक्तीला वेळ मिळतो, परंतु त्याचा योग्य वापर करणे महत्त्वाचे आहे.   लेखक सुधीर दिक्षित यांच्या मते, प्रत्येक कामासाठी आपल्याला फक्त वेळच नाही तर आपली ऊर्जा देखील खर्च करावी लागते. म्हणूनच, जो व्यक्ती आपल्या वेळेचे उत्तम व्यवस्थापन करू शकतो तोच खरा व्यवस्थापक असतो.   “टाईम इज मनी”

१. नियमित वेळ ठरवा: वाचनासाठी रोज एक ठराविक वेळ निश्चित करा. उदाहरणार्थ, सकाळी उठल्यावर किंवा रात्री झोपायच्या आधी थोडा वेळ वाचा.यामुळे तुम्हाला वाचनाची सवय लागेल.   २. वाचनाचे छोटे लक्ष्य ठरवा: प्रत्येक वेळी एक पुस्तक वाचून पूर्ण करा आणि त्यानंतर दुसरे पुस्तक सुरू करा. छोटे-छोटे लक्ष्य ठरवून वाचनाला आव्हान देण सोप होईल.   ३. शांत

दोन्ही शब्दांचा अर्थ “विश्वासच” आहे. पण तरीही दोन्ही विश्वासामध्ये काही अंतर आहे.   एकदा शेजारी शेजारी असलेल्या दोन उंच इमारतींमध्ये केबल टाकून ती घट्ट बांधून आणि हातात मोठा बांबू घेतलेला एक डोंबारी त्या केबलवरून एका इमारतीवरून दुसऱ्या इमारतीवर जात होता. त्याच्या खांद्यावर त्याचा लहान मुलगा होता.   दोन इमारतींच्या मध्ये हजारो माणस जमलेली होती, आणि

Zero to One – पीटर थील (नवीन काहीतरी निर्माण करण्याचा मार्ग)  📖 पुस्तकाचा सारांश “Zero to One” हे पीटर थीलने लिहिलेलं पुस्तक आहे, जे खासत: उद्योजकांसाठी आणि नवीन काहीतरी निर्माण करू इच्छिणाऱ्या लोकांसाठी आहे. थील सांगतो की, जगात यशस्वी व्हायचं असेल, तर कॉम्पिटिशनपेक्षा नवीनता महत्त्वाची आहे.  मुख्य शिकवण्या  1. Zero to One म्हणजे काय?  •बहुतांश

साधारण चाळीस वर्षं मागे जाऊन पाहू. स्वयंपाकघरात यंत्र नव्हती. ताक करताना रवी वापरली जात असे, पाटा-वरवंटा रोजच्या वापरात होता, शेंगादाण्यांचा कूट करण्यासाठी खलबत्ता सर्रास वापरला जात होता. लोणच, पापड, मसाले उन्हाळ्यात घरोघरी होत असत, घरातल्या बायका या गोष्टी स्वतः लक्ष घालून करत असत. शारीरिक कष्ट होत असत, पण आहाराचा दर्जा उत्तम होता. 🥘✨   गरीब

अध्यात्म म्हणजे मुळात कोणतीही धार्मिक गोष्ट नाही.   अध्यात्म म्हणजे वरिष्ठांच्या प्रती आदरभाव असणे.   अध्यात्म म्हणजे कनिष्ठांच्या प्रती करुणाभाव बाळगणे.   अध्यात्म म्हणजे आपल्यामुळे कोणाला त्रास होऊ नये असं वागण.   अध्यात्म म्हणजे वेद वाचण्यापेक्षा वेदना वाचता येणे.   अध्यात्म म्हणजे आपलं काम प्रामाणिकपणे करणं.   अध्यात्म म्हणजे आपलं कौटुंबीक आणि सामाजिक कर्तव्य पार

  पहाटेच जाग आली कोणी टकटक करीत होते,🤛🏼 दार उघडून पाहिले बाहेर तर कुणीच उभे नव्हते…🤔   आवाजाच्या दिशेने बघताच खिडकीवर दिसला एक पक्षी,🐥 चोचीने टकटक करीत तावदानावर उमटवीत होता नक्षी…🐧   “का रे बाबा?” विचारले तर म्हणाला, “भाड्याने मिळेल का एखादे झाड 🌳 घरटे बांधण्यासाठी?, एकटा कुठेही कसाही राहिलो असतो पण जागा हवी पिल्लांसाठी…🐣

एका नगरात एक पुजारीबाबा राहत होते. शेजारच्या गावातील पुजाऱ्याचे अकस्मात निधन झाल्याने या पुजारी बाबाना त्या गावात पुजारी म्हणून नियुक्त केले गेले. त्यानंतर एकदा त्या गावी जाण्यासाठी पुजारी बाबा बसमध्ये चढले, त्यांनी कंडक्टरला पैसे दिले आणि ते आपल्या जागेवर जाऊन बसले.   कंडक्टरने तिकिटाचे पैसे घेतले व उरलेली रक्कम पुजारीबाबाना परत केली तेंव्हा त्यांच्या असे