admim office

  एक ऋषी आपल्याकडे येणाऱ्या प्रत्येकाचे शंका निरसन करत असत. समस्येतून उपाय सांगत असत. त्यांच्याकडे आलेला कोणीही विन्मुख होऊन परतत नसे. त्यामुळे प्रत्येक जण आपल्या दुःखाची उकल करण्यासाठी त्या ऋषिंकडे येत असे. एक दिवस एक व्यक्ती एक प्रश्न घेऊन त्या ऋषिंच्या भेटीस आला. ऋषिंच्या नुसत्या दर्शनाने त्या व्यक्तीचे मन शांत झाले. ही मनःशांती सातत्याने अनुभवता

एका तळयात एक कासव रहात होते. त्याचे दोन हंस मित्र होते ते त्याला कधी कधी भेटायला यायचे. तो तासन तास गप्पा मारायचे. ते हंस त्या जागेपासून खूप उंच आणि वर उडायचे व परत आल्यानंतर कासवाला त्यांनी केलेले साहसी कृत्य सांगायचे. खूप जास्त उन्हामुळे कासव रहात असलेले तळे हळूहळू कोरडे व्हायला लागते व लवकरच त्या तळ्यात

  आपल्याला जे हवं असते ते मिळवण्याचा मूलमंत्र मुळीच गोपनीय नाही. मात्र तो गोपनीय नसल्यामुळेच म्हणून आपल्या लक्षात येत नाही. बर्‍याचदा असे होते की, अगदी सोपी गोष्ट तिच्या सोपेपणामुळे आपल्या लक्षात येत नाही. नाही ना विश्‍वास बसत! मग एक रूपककथा सांगतो ती काळजीपूर्वक वाचा. एका गावात दुष्काळ पडलेला असतो. तेव्हा पर्जन्ययज्ञ केल्याने पाऊस पडेल असे

  नुसते परिश्रम करून तुमचे स्वप्न पूर्ण होणार नाही, तर तुम्हाला कठोर परिश्रम करावे लागतील, यशस्वी व्हायचे असेल तर दिवसातील झोपेची वेळ वगळता प्रत्येक मिनिटाला कठोर परिश्रम करण्यास शिका. तुम्ही जेवढे तास अधिक काम कराल तेवढे त्या कामातून तुम्हाला ‘रीटर्न’ मिळेल. तुम्ही शर्यतीत मागे पडले असाल तर तुम्हाला अधिक वेगाने धावावे लागेल. तरच तुम्ही शर्यत

  कधीच कुठे वेळेवर पोहोचत नाही, नेहमी उशीर करतो, इंडियन स्टँडर्ड टाईमनुसार पोहोचतो, लेट लतिफ वगैरे वगैरे अशी लोकांकडून तुम्ही नेहमी बोलणी खात असाल, तर या लेखात सांगितलेल्या गोष्टी करा आणि उशीर करण्याची वाईट सवय सोडा. वेळेआधी पोहोचा : कुठेही दिलेल्या वेळेत पोहोचायचे असेल, उशीर होऊ द्यायचा नसेल तर कमीत कमी दहा मिनिटे आधी तरी

आपण खऱ्या अर्थाने स्वतंत्र आहोत का? एकदा एक राजा एका साधूला पाहून खूपच प्रभावित झाला होता. रोज रात्री राजा आपल्या घोड्यावर स्वार होऊन संपूर्ण राज्यात फेरफटका मारण्यासाठी निघत असे. त्यावेळी राजा त्या साधूला रोज बघत असे. तो साधू एका झाडाखाली बसून आपल्याच विश्वात मग्न झालेला असे. कधी बासरी वाजवत तर कधी नाचत, कधी गाणं गुणगुणत

एखादा माणूस माझ्या मनातून उतरला की, मी आयुष्यभर त्याच्याकडे ढुंकूनही बघणार नाही .. ह्या अश्या स्वतःच्या ग्रेट स्वभावाचा काही लोकांना प्रचंड गर्व असतो, म्हणूनच हा मेसेज मला सगळ्यांबरोबर शेअर करावासा वाटला.. कधी तरी निवांत बसून आयुष्यात येऊन गेलेल्या आणि दुरावलेल्या नात्यांचा डोळसपणे अभ्यास केला की, लक्षात येतं की, असे अनेकजण ज्यांनी “आपल्याला दुखावलं” म्हणून आपल्या

  एकदा एक साधू गावाबाहेर जंगलात वसलेल्या त्याच्या झोपडीकडे जात होता. वाटेत एक बाजार होता. बाजारातून जात असताना साधूची नजर एका दुकानात ठेवलेल्या अनेक टोपल्यांवर पडली. त्यात खारका ठेवल्या होत्या. खारका पाहून ऋषींना मोह झाला. त्याच्या मनात खजूर खाण्याची इच्छा निर्माण झाली, पण त्यावेळी त्याच्याकडे पैसे नव्हते. त्याचा आग्रह आटोक्यात आणून तो झोपडीपाशी आला. झोपडीत

सुरेश पुण्यात एका चाळीमध्ये भाड्याने राहत होता. आयटीआय ची परीक्षा दिल्यानंतर त्याला त्याच्या उत्तम स्किलनुसार एका चांगल्या नामांकित कंपनीत नोकरी मिळाली. कंपनी मोठी असल्यामुळे चांगला पगार मिळू लागला. त्यामुळे त्याने कर्ज काढून पुण्यातच एक फ्लॅट घेतला. स्वतःचा फ्लॅट व नामांकित कंपनीत नोकरी यामुळे त्याला लग्नासाठी चांगली बायको मिळाली. लग्न थाटामाटात पार पडले. बायको पण जॉब

एकदा माता लक्ष्मी जी आणि माता दरिद्रता (गरिबी) देवी जी यांच्यात सौंदर्यावरून भांडण झाले होते. माता लक्ष्मीजी सांगत होत्या की मी जास्त सुंदर आहे, आणि दरिद्रता (गरिबीची) देवी सांगत होती की मी जास्त सुंदर आहे. दोन्ही बहिणी आपला वाद सोडवण्यासाठी भगवान शिवाकडे गेल्या आणि भगवान शंकरांना विचारले की आपल्यापैकी सर्वात सुंदर कोण आहे? भगवान शिवाच्या