Blog

एका श्रीमंत व्यापाऱ्याच्या मालकीच्या खासगी तलावामध्ये भरपूर मासे होते. एक कोळी सहज हाती काही लागावे म्हणून त्याच्या त्या आवारात चोरी करण्याच्या उद्देशाने हळूच घुसला. मालकाच्या हे लक्षात आले की आपल्या आवारात कुणीतरी घुसले आहे. म्हणून त्याने पहारेकऱ्यांना त्याला पकडायला पाठवले, कोळ्याच्याही हे लक्षात आले की ते पहारेकरी हातात विजेरी घेऊन त्याच्या प्रकाशामध्ये आपल्याला शोधत आहेत.

जुली दामले मॅडमकडे पियानो शिकायला आली होती जुलीची नखे फार लांबलचक होती. अर्थात तिने ती स्वतः काळजी घेऊन वाढवली होती. दामले मॅडमने जुलीच्या नखांकडे पाहिले व त्या डायरेक्ट जुलीला म्हणाल्या, ‘अगं तू पियानो शिकायला आली आहेस तर, तुला नखं कापायला लागतील. ते तुला शक्य नसेल तर मी तुला शिकवू शकणार नाही. त्यामुळे काय तो विचार

२००१ सली गुजरातमध्ये मोठा भूकंप झाला होता. त्यावेळेला दोन वर्ष सतत पॅरालिसिसने त्रस्त झालेला माणूस बेडवर पडून होता. परंतु जसा भूकंप झाला समोर बिल्डिंग पडायला लागल्या. झाडं उन्मळून पडायला लागली. काही लोकांची पळापळ त्याने पाहिली हे चित्र बघून तो कॉटवरून उठला आणि जोरात पळू लागला. मित्रांनो, ही ताकद आली कुठून? जो मनुष्य दोन वर्ष कॉटवरून

रमेश एका कंपनीत सेल्समन म्हणून कामाला लागला. तो नवीन असल्यामुळे कनिष्ठ लोकांबरोबर त्याची ओळख झाली. तो पहायचा ही लोकं कामावर आल्यानंतर एकमेकांबरोबर गप्पा मारायची, चहा प्यायची, याच्या-त्याच्या उचापत्या काढायची. नंतर कामाला लागायची. यात ती बराच वेळ घालवत असत. रमेशने या कंपनीमध्ये येऊन आपलं करिअर उज्वल करण्याचे ठरवलं होतं. त्यामुळे रमेशच्या गुरुजींनी त्याला एक सल्ला दिला

सचिन एका कारखान्यात नोकरीला होता. नोकरी करता करता सचिन एका कंपनीचे प्रॉडक्ट नेटवर्किंग पण करायचा. म्हणजे ते प्रॉडक्ट विकायचा. सचिनचा धंद्यामध्ये खूप चांगला जम बसला होता. परंतु सचिनच्या आई- वडिलांनी सचिनच्या मनावर असे बिंबवले होते की, आपले संपूर्ण इन्कम हे बायकोला सांगायचे नसते. आपल्या स्वतःसाठी काही पैसा किंवा मालमत्ता गपचूप करून ठेवायची असते. कोण-कधी-कसं वागेल

बऱ्याच वेळेला भौतिक जगामध्ये काही अध्यात्मिक माणसे अध्यात्माचा लेबले लावून स्वतःला अध्यात्मिक म्हणून घेतात परंतु एकमेकांचा आकस करताना दिसतात. त्याचप्रमाणे क्रोध, मोह, लोभ व षडरिपू यांच्यात अति प्रमाणात दिसून येतात मग बऱ्याचदा इतरांना प्रश्न पडतो की, ही व्यक्ती स्वतःला अध्यात्मिक म्हणून घेते. मग ही अशी का वागते ? मित्रांनो, याबाबतची जुनी कथा मुद्दाम सांगावीशी वाटते.

मनः चक्षूपुढे एक काल्पनिक पडदा तयार करा तुम्हाला हवी असलेली कृती, तुम्ही त्या काल्पनिक पडद्यावर मनोमन करीत आहात. हे मनःचक्षूने पहा. सर्व गोष्टी तुमच्याकडे आहेत या भावनेवर येऊन तुम्हाला त्या मनःचक्षूने पाहता आल्या पाहिजेत. तुम्हाला आरोग्य हवे असेल, तर तुम्ही पूर्ण निरोगी आहात अशी प्रतिमा तुम्हाला मनःपटलावर उभी करता आली पाहिजे. तुम्हाला पैसा हवा असेल,

तुम्हाला लोकप्रिय व्हायचं असेल तर सर्वात महत्त्वाचा मार्ग म्हणजे इतरांच्या अभिरुचीबाबत रस घेणे. इतरांना जे आवडतं त्याच्याविषयी त्या माणसाशी बोलणं. प्रत्येक माणसाला आपल्याला कोणीतरी चांगलं म्हणावं अशी इच्छा असते. आपलं गुणगान करावं अशी इच्छा असते. त्यामुळे समोरच्या व्यक्तीमधील चांगले गुण पाहून त्याचं कौतुक केलं की, तुम्ही लोकप्रिय व्हाल. तुम्ही इतरांशी जशी वागणूक ठेवता तशाच इतर

मित्रांनो, संभाषण करीत असताना नेहमी एक अडथळा येत असतो. तो म्हणजे बरीच लोकं हसत नाहीत. लोकांना तुम्ही रस्त्यात, ऑफिसमध्ये किंवा घरात पहा, किती वेळ ते हसत असतात. काही लोक तर बळंच हसून इतरांवर प्रभाव पाडण्याचा प्रयत्न करतात. परंतु बारकाईने पाहणाऱ्याच्या नजरेत त्यांचा अप्रमाणिकपणा किंवा ढोंगीपणा लपून राहत नाही एखाद्या व्यक्तीने तुमच्याकडे पाहून नुसते स्मित हास्य

विश्वातील सारे काही चुंबकीय असते आणि सगळ्यांना चुंबकीय लहर असते. तुमच्या भावना आणि विचारांनासुद्धा या चुंबकीय लहरी असतात चांगल्या भावना म्हणजे तुम्ही प्रेमाच्या सकारात्मक लहरीवर आहात. वाईट भावना म्हणजे तुम्ही वाईट लहरीवर आहात. तुम्हाला जसे वाटत असते, चांगले किंवा वाईट त्यावर तुमची लहर ठरत असते. आणि एखाद्या चुंबकाप्रमाणे तुम्ही माणसे, कार्यक्रम, परिस्थिती यांना आकर्षित करू