admim office

बोध कथा फार पूर्वी, एक माणूस होता जो अत्यंत आळशी आणि गरीब होता. त्याला कोणतेही कष्ट करायचे नव्हते. पण तो श्रीमंत होण्याचे स्वप्न पाहत असे. तो भीक मागून जगत असे. एके दिवशी सकाळी त्याला भिक्षा म्हणून दुधाने भरलेला एक घागर मिळाला. तो खूप आनंदी झाला आणि दुधाचा घागर घेऊन घरी गेला. त्याने दूध उकळले, थोडे

सत्यकथा   शिवछत्रपतींनी उभारलेल्या स्वराज्याचे रुपांतर मराठ्यांनी साम्राज्यात केले. मराठ्यांच्या पराक्रमाचा दबदबा पुर्‍या हिंदोस्तानात गाजत होता. अशाच वेळी अहमदशाहा अब्दाली दिल्लीवर चालून आला. दिल्ली हादरली होती… मग मात्र दिल्ली रक्षणाची जबाबदारी घेतलेल्या मराठ्यांनी आव्हान स्विकारुन दिल्ली गाठली… नेतृत्व करीत होते सदाशिवराव भाऊ पेशवे…. भाऊंच्या हाताखाली होळकर, शिंदे, पटवर्धन, मेहेंदळे असे कसलेले आणि पराक्रमी सरदार होते…

  गेल्या दोन दिवसांपासून एक गावठी कुत्रा आमच्या दवाखान्याच्या व्हरांड्यात वारंवार येत आहे व त्याला आमचे कर्मचारी सारखे हुसकावून लावताना मी पहात आहे.दवाखान्यात ऍडमिट पेशंट ची संख्या जास्त असल्याने,हा कुत्रा कोणाबरोबर येतोय की भटका आहे, हे कळायला मार्ग नव्हता. आज सकाळी मी दवाखान्यात लवकर म्हणजे सात वाजताच आलो.बघतोय तर काय गेल्या दोन दिवसांपासून घिरट्या घालणारा

✒️ डॉ.उद्दय निरगुडकर यांनी विद्यार्थ्यांशी साधलेल्या संवादातील महत्त्वाचे मुद्दे :   🎯 सचिन तेंडुलकर यशस्वी होतो, तर कांबळी अपयशी ठरतो, यामागे लहान सवयींचा मोठा हात आहे. 🎯यश किंवा अपयशापेक्षा त्याच्या प्रवासातील अनुभवांमधून शिकणे महत्त्वाचे आहे. 🎯यश हे रोजच्या छोट्या सवयींमधून निर्माण होतं, आणि अपयश हे वाईट सवयींमधून तयार होतं. 🎯दररोज केलेले छोटे सकारात्मक बदलच आपल्याला

पूर्वीच्या काळी असा एक गैरसमज होता, की पैशाच्या आहारी गेल्यानंतर माणूस अध्यात्मापासून दूर जातो. क परंतु माझ्या कलियुगातील अभ्यासानुसार, जवळ पुरेसा पैसा असल्यानंतर आध्यात्मिक प्रगती सोपी होते. नुकतेच एक संन्यासी भेटले. ते म्हणाले, मी आता संन्यास क्षेत्रातून बाहेर येऊ इच्छितो. कारण मला वेळेवर भोजन मिळत नाही. आजारी पडल्यानंतर औषधाची व्यवस्था नाही. आवश्यक गरजा पूर्ण करण्यासाठी

  ८४ वर्षे वयोमान असलेल्या माझ्या वडिलांना पाय घसरून पडल्याने जागेवरून उठताच येत नव्हते. गला ही वार्ता कळताच मी घरी पोहचलो आणि वडिलांना त्वरित हॉस्पीटलमध्ये घेऊन गेलो तपासण्यानंतर ऑपरेशनशिवाय पर्याय नाही असे डॉक्टरांकडून सांगण्यात आले. आम्ही होकार दिला. १ महिन। वडील हॉस्पीटलमध्ये होते. डिस्चार्ज घेऊन घरी आणल्यानंतर वडिलांनी धीर सोडला. मन कमकुवत केले व बरे

  शंकर महाराजांच्या मठासमोर सकाळी सकाळी दोन आजीबाई जोरजोरात भांडत होत्या. मठाच्या दारातच त्या भिक्षा मागताना दिसायच्या व तेथेच झोपायच्या. मठाच्या दारातच त्यांचं छप्परविरहित भिंतीविरहित घर. लोकांनी दिलेल्या भिक्षेवर त्यांचा उदनिर्वाह चालायचा. मी कारमधून उतरलो व त्यांच्या जवळ जाऊन भांडणाचे कारण विचारले. तेव्हा एक आजी म्हणाली, “हिनी माझी बाटली चोरली. आता मी पाणी कशानी पिऊ?”

  मुंबईवरून व्यवसायानिमित्त बऱ्याचदा पुण्यात येणाऱ्या सचिन ओसवाल नावाच्या माझ्या परिचयाच्या व्यापाऱ्याला मी टॅक्सीचालक रामप्रसादचा फोन नं. दिला होता, व त्याच्या उत्कृष्ट सेवेची व इमानदारीची स्तुती केली होती. सचिनने रामप्रसादला फोन करून सकाळी ११ वा. लोहगाव विमानतळावर बोलाबले होते. विमानतळावर बरोबर ११ वाजता विमानातून उतरल्यानंतर सचिनशेठला रिसिव्ह करण्यासाठी ‘वेलकम सचिन ओसवाल’ असा बोर्ड घेऊन रामप्रसाद

सुदर्शन इंडस्ट्री खूपच तोट्यात आल्यामुळे मेहता साहेबांनी पुण्यातील कारखान्यात व्ही. आर.एस. जाहीर केली व ज्यांना व्ही. आर. एस. घ्यावयाची नाही त्यांनी कंपनीच्या इंदौर येथील विभागात काम करण्यासाठी रूजू व्हावे असे पत्रक काढले. बऱ्यापैकी रिटायरमेंटला आलेल्या कर्मचाऱ्यांची संख्या तेथे जास्त होती. व्ही.आर.एस. साठी ते पुढे आले. तरूण मुलांनी नाईलाजाने इंदौरला जाण्याची तयारी दर्शवली. कारखान्यातील नेतेगिरी करणारे

  भैरवनाथाच्या मंदिराच्या मैदानावर हरिनाम सप्ताह चालू झाला. सलग सातही दिवस महादू न चुकता प्रवचनाला हजेरी लावायचा. महादूची आर्थिक परिस्थिती जरा बिकटच होतो पत्नीच्या व त्याच्या स्वभावात दोन टोकाचे अंतर त्यामुळे घरात रोजच भांडणे, अस्वस्थता, व्याकुळता याला महादू वैतागला होता. सलग सात दिवस का होईना या त्रासातून थोडं बाहेर पडावं म्हणून महादूने मनापासून या सत्संगाचा